Tag Archives: Boukje Schweigman

De waarde van 0 in tijden van +1 (terugblik mime 2005-2015)

eerder verschenen in TM (april 2015) – dossier mime: de waarde van nul

PDF: Terugblik mime 2015 – De waarde van nul in tijden van +1

In mijn kast staat een rijtje van tien notitieboekjes. Met of zonder ringband, met harde of zachte kaft. Sommige een beetje kromgebogen van de ingeplakte plaatjes. Sinds het begin van mijn opleiding aan de MA Dramaturgie in 2003 hield ik in die schriftjes bij welke voorstellingen ik bezocht. Ik maakte aantekeningen, tekende soms publieksopstellingen en formuleerde gedachten over de voorstellingen. En vooral luchtte ik mijn hart. Niemand mocht mijn boekjes lezen. Het was mijn vrijplaats voor kromme zinnen en taalfouten, onafgeronde gedachten, ongefundeerde kreten en reeksen uitroeptekens. Hier regeert de intuïtie.

 

Continue reading De waarde van 0 in tijden van +1 (terugblik mime 2005-2015)

recensie: Spiegel

foto: Jochem Jurgens

Spiegel – Schweigman&
gezien: Theaterfestival Boulevard, 4 augustus 2012
eerder verschenen op theaterkrant

Een man en een vrouw zweven door het luchtledige van het universum. Of twee embryo’s dobberen in de moederbuik. Of twee entiteiten glijden in het donkere water van de diepe oceaan. Het is maar net wat je in de donkere wereld ziet die Boukje Schweigman in Spiegel oproept. Continue reading recensie: Spiegel

Het verkeerde been van Boukje Schweigman

(eerder verschenen in TM, december 2006)

In de voorstelling Grond lag over de vloer een dikke laag aarde verspreid, in Dreef dobberde de toeschouwer in een grote rode bol op het water, Weef! was een reis van schaap naar stof en in Wervel draaide Boukje Schweigman een uur lang om haar as terwijl het publiek in een cirkel om haar heen zat. De titel van de nieuwe voorstelling van Boukje Schweigman en Theun Mosk, Hoek, verklapt dat ook deze voorstelling vanuit een zelfde gegeven tot stand komt. ‘Alles begint vanuit de ruimte, de inhoud komt later.’

Continue reading Het verkeerde been van Boukje Schweigman

De vernieuwende invloed van de mime

 

(eerder verschenen in TM, november 2006)

In de jaren zestig zette de mime haar eerste stappen op Nederlands terrein. Een halve eeuw later kunnen theatermakers niet meer zonder de beeldende, associatieve taal die zich dankzij de mime heeft ontwikkeld. Een schets van hoe de mime zich een vanzelfsprekende plek verwierf in het Nederlandse theater en in handen van een nieuwe generatie een bloeiende toekomst tegemoet gaat.

Continue reading De vernieuwende invloed van de mime

Liefde voor het detail

(eerder verschenen in TM, juni 2005)

Hoe lang ze ook bestaat, mime blijft een vorm van theater die zich voornamelijk afspeelt in de marge. De term mime staat zelden in de seizoensbrochures of maandagenda’s vermeld, laat staan dat er wordt geschreven over de nieuwe generatie mimers die nog niet tot de hoogte van bijvoorbeeld Carver zijn gestegen. Tijd dus om daar verandering in te brengen en de blik op de toekomst te richten.

Continue reading Liefde voor het detail